เมื่อเปรียบเทียบชีวิตเรากับคนที่มีมากกว่า
รวยกว่า เด่นกว่า สุขสบายกว่า
แล้วกลับย้อนมาดูตัวเอง.....
สำรวจสิ่งที่เรามี....เราเป็น
มักเกิดความน้อยเนื้อต่ำใจ ในโชควาสนา
และคิดว่า หากเรารวยอย่างเขามีอย่างเขา....
เราคงมีความสุข เพราะ....
มีรถคันละหลายล้าน
มีบ้านใหญ่โตราวคฤหาสถ์
มีคนรับใช้หลายคน

แต่ในความเป็นจริงมีว่า...
มนุษย์ ย่อมมีวิถีชีวิต และความเป็นอยู่ที่ต่างกัน
ตามภาระหน้าที่ ที่มีต่อโลกเพราะ
ต่างคนต่างทำหน้าที่ เกื้อหนุน และเชื่อมโยงกันอยู่กลายๆ
ไม่ทางตรงก็ทางอ้อม

ชีวิตเราจะมีความสุขได้ก็ต่อเมื่อ....
เราเข้าใจ และยอมรับสิ่งที่เรามีและเราเป็น
หาจุดยืนที่สมดุลย์ เพื่อลดแรงกดดันในใจ
ให้ดำรงอยู่ได้ด้วยความเข้าใจตนเอง ตามเหตุและปัจจัย
แม้เราทัดเทียมคนอื่นไม่ได้ทาง "วัตถุ"
แต่เราทัดเทียมคนอื่นได้ทางด้าน "จิตใจ"เพราะ.....
เรารู้ และเข้าใจ พอใจ ในสิ่งที่เรามี เราเป็น
ใช้ชีวิตด้วยความพอเพียง ลดละชีวิตที่วิ่งไล่.....
"ตามความทะยานอยาก"ที่นำมาซึ่ง "ทุกข์"